De analyse van de hoofdtrainer

Sprankelen

Voordat de nacompetitie begint beschouw ik met hoofdtrainer Armand Mac Andrew van Veendam 1894 alvast heel kort het seizoen 2025 – 2026 na. De laatste competitiewedstrijd tegen het al gedegradeerde Omlandia is dan net gespeeld en heeft Veendam 1894 na een 5-1 overwinning als vierde op de ranglijst de nacompetitie afgedwongen. Wat verwacht de Veendammer hoofdcoach daarvan en hoe kijkt hij terug op de afgelopen jaargang? Mac: ‘Tja, het kan ineens zomaar gaan sprankelen. Dat heb je tijdens de competitie kunnen zien in de wedstrijden thuis tegen DVC en NEC. Ik hoop dat de druk er dan wat vanaf gaat en ze vrijuit kunnen gaan voetballen. We hoeven echt niet te promoveren. Nee, dat zou niet geheel logisch zijn in lijn met het behaalde niveau dit seizoen. Dat was niet altijd tweede klasse-waardig. Ik wilde wel graag dit toetje. Dat hebben we ook wel verdiend. We hebben laten zien dat we bij de beste ploegen horen. Ja, we hebben lang op die derde plek gestaan. Daarom zijn we er nu bij. Ik baal ervan dat we niet op die derde plek zijn geëindigd. Dat was toch de doelstelling vooraf. Vorig seizoen werden we derde maar hadden we niks. Hadden we in de vorige jaargang twee punten meer? Zeker vind ik mooi dat we de nacompetitie gehaald hebben.’

Te weinig gebracht

Als ik aangeef dat ik constateer dat er een zekere stagnatie in de ontwikkeling is en dat bepaalde pijnpunten nog steeds zichtbaar zijn, laat Mac deze zienswijze op zich inwerken. Mac: ‘Nee, daar ben ik het niet helemaal mee eens. Wél vind ik dat bepaalde jongens dit seizoen te weinig hebben gebracht. Ik denk dat we qua voetbal wel stappen hebben gemaakt ten opzichte van vorig seizoen. Verdedigend vond ik het dit seizoen minder goed staan. We hebben dit seizoen wedstrijden gespeeld waarin het niveau hoger lag dan afgelopen jaar. Maar als je kijkt naar een stuk teamontwikkeling dan vind ik ook dat sommige jongens deze jaargang ondergepresteerd hebben. Ja, met de selectie die we dit seizoen tot onze beschikking hadden, valt het resultaat tegen. Zeker gaan we dit met de technische staf evalueren en kijken we waar het beter kan. Waar ik voor het komend seizoen vooral de nadruk op ga leggen is niet zozeer meedoen om het kampioenschap maar hoe jongens met bepaalde situaties omgaan.’

Ervaring

Mac: ‘Ik denk dat we een kwalitatief goede selectie hebben – misschien zelfs wel de beste van de competitie - en ik verwijt mezelf dat we er in die zin niet het maximale uitgehaald hebben. Ik ben ervan overtuigd dat een andere trainer, die verder is dan ik, tot de laatste dag om het kampioenschap had meegedaan. Waar hem dat in zit? Ja, ik denk ervaring. In die zin ben ik een beginnende hoofdtrainer. Ik ga me nergens achter verschuilen maar ik vond deze selectie – en daar mag jij anders over denken – beter dan die van bijvoorbeeld kampioen Groen Geel. Bij Groen Geel zijn een paar spelers die er met kop en schouders bovenuit steken. Klopt, dat zijn wel de dragende krachten. Maar als je het terugbrengt tot het gemiddelde, dan zijn ze echt niet veel beter. Daar ben ik van overtuigd. Zij hebben er een paar spelers bijgekregen en dat maakt op dit niveau heel veel verschil. Of ik vrees dat we met deze zelfde selectie een beetje een vergelijkbaar seizoen krijgen als de voorgaande? Nee, dat denk ik niet. Hoe onervaren ik ook ben, ik denk dat ik een andere type trainer ben dan de voorgaande trainers die ze gehad hebben. Het kan twee kanten op. Een trainer die meer kan dan ik had er meer uitgehaald. Op dit niveau hadden andere trainers er ook veel minder uitgehaald. Op de een of andere manier kijken deze jongens wel tegen me op. In die zin kan ik ze tot een bepaalde drive krijgen.’

De wil om te winnen

Mac: ‘Miste jij dit seizoen de absolute wil om te winnen? Ja, dat bedoel ik. Dat klopt. Een belangrijk iets wat je zegt. De dingen die we gemist hebben is geen kwaliteit. Ja, het is wel een kwaliteit maar heeft niet direct met het voetballen an sich te maken. Het voetbaltechnische gebeuren. Kijk, als we voor een wedstrijd afspreken dat we het eerste individuele duel absoluut willen winnen, en ze verliezen die toch, zodat de tegenstander er met de bal vandoor gaat, dan heeft dit niks te maken met voetbaltechnische kwaliteiten. Of ik in staat ben om deze kwaliteit op die jongens over te brengen? Ja, het klopt dat het beste team uiteindelijk de wedstrijden wint en niet de beste elf individuele spelers. Dat is precies wat ik bedoel. Zoals ik vanmiddag jeugdspeler Leon Tehubijuluw uit JO-17 heb zien voetballen, geweldig. Een licht kereltje maar hij verloor geen duel. Net als Twan Sanders van JO-17 die bijna alle duels won.’

Richten op de jeugd

Mac: ‘Voor volgend seizoen doorselecteren? Deze twee spelers een kwaliteitsinjectie? Af van de onderpresteerders die niet de absolute drive hebben? Ja, daar wilde ik naar toe. Ik wil mij richten op de jeugd. Dat is ook het verhaal van dat we op dit moment niks in die tweede klasse te zoeken hebben. Daar ga ik me ook niet op focussen. De focus komt te liggen op jongens zoals een Leon en Twan. Dit zijn echte versterkingen voor de selectie. Ik zal een voorbeeld noemen. Als we het over druk zetten hebben, dan zie ik spelers die er nog net niet naartoe wandelen. Als ik deze jongens de opdracht zou geven om druk te zetten, dan doen ze dat vol overgave. Nu staan er gewoon jongens op een afstandje te kijken. In die zin is het een beetje dubbel. Als ik zeg dat we de beste selectie hebben, maar er ontbreekt iets aan. Ja, dat is gewoon waar. Aan het eind van dit seizoen staan we met deze selectie op een vierde plek. En je staat aan het slot van de competitie altijd op de plaats waar je verdient te staan.’

Een traditie geboren aan De Langeleegte?

FC Groningen – Volos NFC: 0-0

Voor het tweede jaar op rij vormde het Henk Nienhuis Stadion in Veendam het decor van een oefenwedstrijd van FC Groningen. Was vorig seizoen een week voor competitiebegin Wrexham de tegenstander, nu kruiste de Trots Van Het Noorden 14 dagen voordat de eredivisie van start gaat de degens met het Griekse Volos NFC. Op een warme, zomerse zaterdagmiddag van de 26 juli 2026 wist het publiek de Parkstad-arena van voormalig profclub BV/SC Veendam wederom te vinden. Hoewel de middenmoter uit de hoogste Griekse profafdeling misschien niet de meest aansprekende oefenpartner was, raakten de tribunes rond het hoofdveld aardig vol. De waarnemingen liepen een beetje uiteen maar ik denk dat er zeker wel 4.000 bezoekers waren. Ze zagen dat er niet gescoord werd.

Bloedeloos?

Een bloedeloze 0-0 dus? Nee, dat ook weer niet maar de doelpunten bleken heel duur te zijn deze middag, de uitgespeelde kansen waren uiterst schaars en in het veld ging het er af toe beslist niet vriendschappelijk aan toe. In de tweede helft hoorde ik op de tribune FC Groningensupporters meerdere keren roepen: ‘Scheids je mag ook wel een keer geel geven hoor!’

Nostalgie opsnuiven

Maar de vraag die bleef hangen na een middagje voetbalnostalgie opsnuiven aan die legendarische Langeleegte was: is in de toekomstige oefencampagnes van FC Groningen hier in Veendam een traditie geboren? Wat zou het voor al die Oost-Groningse voetballiefhebbers een prachtige happening zijn om in de zomer nog een keer weer de gang te maken naar de bakermat van het Veendammer (prof)voetbal.

Een biljartlaken met kaarsrechte lijnen

’s Ochtends hoorde en zag ik bij Veendam 1894 al dat de voorbereidingen voor dit vriendschappelijk duel in volle gang waren. Niets zou aan het toeval worden overgelaten. De lijnen op het kort gemaaide en besproeide heilige gras van het hoofdveld waren met een soort kalkrobot al kaarsrecht getrokken. Als een biljartlakentje lag de mat erbij. Verder hoorde ik dat er in de voorverkoop al zo’n 2.000 kaarten waren verkocht. Op zich viel dat niet tegen omdat het nog volop (bouwvak)vakantie is en een ticket zeker niet gratis is maar 12,50 euro kost. Ondertussen wilde ik ’s morgens even naar de mannenselectie van 1894 kijken die een training zouden afwerken op het kunstgrasveld. Maar het waren de vrouwen van Veendam 1894, komend seizoen weer uitkomend in de eerste klasse, die hun training afwerkten. Die van de mannen bleek gecanceld te zijn. Een veeg teken voor het komende seizoen?

Tegen het persprotocol

Voor de wedstrijd heb ik even een kort interviewtje met de hoofdtrainer van FC Groningen Dick Lukkien. Als Veendammers onder elkaar, zeg maar. Deze prachtige en nuchtere kerel heeft een geelzwart verleden. Als jong ventje werd hij al voetballertje bij Veendam 1894 en kwam als 19-jarige te spelen in de eerste profselectie van BV Veendam. In vijf seizoenen tussen 1991 en 1996 kwam hij tot 120 wedstrijden voor betaaldvoetbalclub Veendam. Voor de Veendammer oefenmeester is dit vanmiddag dus een soort van thuiswedstrijd. Helemaal tegen het protocol in bevraag ik de aimabele FC Groningen-hoofdtrainer voor aanvang van de oefenwedstrijd, maar omdat de wedstrijd een kwartier later begint vanwege het feit dat de Griekse tegenstander door een verkeersongeval in de file terecht is gekomen, vinden we dit allebei wel een geschikt moment. Je wilt namelijk niet op je geweten hebben dat je een coach met scherpe vragen interviewt die in de volledige focus voor een wedstrijd is.

Komen kijken

Dick Lukkien: ‘Ja, ik lees jouw stukjes altijd met veel plezier. En vooral let ik dan op wat collega-trainer van Veendam 1894 én vriend Armand Mac Andrew te vertellen heeft. Zeker volg ik de verrichtingen van Veendam 1894. Ik kom er te weinig. Ik wil best wel vaker komen maar het is heel vaak op tijden dat ik bij de O-21 van FC Groningen ga kijken of ik heb een heel drukke week gehad en ben blij dat ik even thuis ben. Maar ik wil wel vaker bij ze komen kijken.’

Weemoedige gevoelens

Dick: ‘Wat ik ervan vind om hier vanmiddag te spelen? Ja, geweldig. Mooi om hier terug te komen. Dat roept altijd weemoedige gevoelens op. En Veendam heeft het altijd goed voor mekaar. Als je kijkt naar het veld. Dat is net als het stadion gewoon hartstikke goed. Alles is gewoon keurig op orde. Ik reed hier met een heel goed gevoel naartoe. Hoe ik wakker geworden ben vanochtend? Dat ik weer naar de Langeleegte mag? Jazeker! Vorig jaar was het ook een feestje tegen Wrexham. Daar hoop ik nu ook weer op. Klopt, het zal niet uitverkocht zijn vanmiddag. Dan kun je zien dat een tegenstander ook wat doet. Wrexham nodigt net iets meer uit dan Volos. Ach, het is nu al gezellig en ik hoop op een 3.000 man. En dan gaan we lekker voetballen.’

Een geboren traditie?

Dick: ‘Of dit een traditie wordt? Ja, daar lijkt het wel op hè. Het tweede jaar op rij. Wat mij betreft zou dit een hele mooie traditie zijn.’ Ik vraag Dick Lukkien of dit in ieder geval door gaat zolang hij trainer is van FC Groningen. Dick: ‘Ik ga daar natuurlijk niet over. Als ze mij echter zouden vragen of ik dit zou willen dan zou ik zeggen: ja. Hoeveel invloed ik hier op heb? Niet heel veel. Ik geef aan welke tegenstanders ik graag wil hebben in de voorbereiding. Welk kaliber met name. Ik vond bijvoorbeeld vorig seizoen Wrexham hier heel leuk. En dan kijk je of het nog een keer kan. Kijk, ik wil het wel graag, maar hier heeft de directie mee te maken. Ook wat betreft veiligheid en dergelijke. Een eventuele tegenstander. Er zijn dus meer geledingen die erover gaan. Als ik er alleen over zou gaan was het in die zin wat gemakkelijker, haha.’

Nieuwsgierig

Dick: ‘Wat ik er vanmiddag van verwacht? We hebben vorige week tegen de kampioen van Griekenland gespeeld. Dat was een heet potje. Dat verwacht ik vandaag ook wel weer. Wij werken toe naar de competitie. Wij spelen op dit moment met de beste elf. Ja, nog twee weken tot de start van de eredivisie. Ik ben wel nieuwsgierig hoe we ervoor staan.’

Moederclub

Dick: ‘Of ik ooit in de toekomst nog een keer terugkeer bij Veendam 1894? Als je me nu vraagt of ik een actieve rol bij 1894 ga spelen, dan denk ik dat niet. Maar zeg in het voetbal nooit nooit. Het is wel de moederclub hè. Ik heb hier zelf gevoetbald. En die kleine van mij voetbalt hier nu ook. Ja, bij de kabouters. Dus ik kom hier wel. En voor die club zal ik altijd een warm gevoel hebben. Je hebt gelijk. In het verhaal van Jan Brongers kwam ik ook nog voorbij. Dat was een gouden tijd. Toen hadden we echt een goede ploeg. En speelden we voetbal wat leuk was om naar te kijken. Ik vermaakte me er kostelijk mee. En met Jan trouwens ook. Ja, een mooie kerel.’ Daarna wens ik Dick succes voor de wedstrijd van vanmiddag en alvast voor de competitie en bedank hem voor het interview.

Er gaat nog veel mis

Daarna maken we ons op voor de wedstrijd. De kansen zijn minimaal ondanks veel balbezit voor FC Groningen. In de rust loop ik bij de Maritieme Bar oud-sportjournalist en verslaggever Henk Kok tegen het lijf. Hij is niet positief over het spel van FC Groningen. Volgens hem gaat er veel mis. Vooral de afstemming aan de rechterkant is verre van optimaal. Deze ploeg is niet in staat om een vijandelijke verdediging open te rijten. Er zijn ook een drietal goede spelers vertrokken. En wat is er voor teruggekomen?

Tactische bespiegelingen

Na de hervatting volg ik het spel vanaf de hoofdtribune. Ik zit vlakbij de video-analist van FC Groningen. Ik hoor hem letterlijk tactische details naar de staf beneden op veld inspreken. De FC speelt blijkbaar in een 4-4-2 opstelling met een ruit. Verder vang ik flarden op van tactische tekortkomingen: ‘Het gat tussen de spits en middenvelders is te groot.’ Even later hoor ik een assistent-trainer beneden op het veld roepen: ‘Kleiner maken!’ Het valt mij op dat de professionele staf van beide profclubs groot is. Er staan wel heel veel stoelen langs de zijlijn. Daarin is de ontwikkeling van het voetbal te zien. Het is in die zin een heel andere tijd dan vroeger. Toen Leo Beenhakker in 1968 trainer werd van Veendam trainde hij zelfs de c-, b- en a-jeugd. Tja, of het voetbal er tegenwoordig aantrekkelijker door is geworden? Soms ga je twijfelen, zoals de oefenwedstrijd zich vanmiddag verder aan de Langeleegte ontplooide en ontvouwde. Dan hoop je in een elftal op avonturiers en vrijbuiters. Maar ze waren er vanmiddag niet en daarom eindigde de oefenpot ondanks alle goede bedoelingen in 0-0. Dit tot teleurstelling van velen.

Veendam 1894 speelt haar thuiswedstrijden om 15:00 uur in het Henk Nienhuis Stadion aan De Langeleegte.

De foto’s zijn genomen door Klaas Fleurke tenzij anders vermeld.

Meer info en fotomateriaal op Facebookpagina De Langeleegte huilt.